KOBIETA W ISLAMIE – KOBIETA ISLAMU, czyli jak tradycje przedislamskie zniekształcają pojęcie o Islamie?

kobieta w islamie | islam bez tajemnic

Przechadzając się po ulicach Tunezji (nawet stolicy – Tunisu) nie zaznacie widoku tulących się do siebie par, bezwstydnego dotykania intymnych części ciała (mam na myśli pośladki). Ba! Nikt nawet – no, prawie – nie spaceruje po ulicach trzymajac się za rękę…

Dziwny świat, z psychologicznego punktu widzenia zupełnie pozbawiony okazywania uczuć… ale czy aby na pewno?

Unoszący się w gorącym, ciężkim, lecz wilgotnym powietrzu zapach smażonej baraniny, jeszcze ciepłych bagietek w chrupiących skórkach i nieziemsko pikantnego sosu z dodatkiem ostrych papryczek. Przy niemalże każdej ulicy kawiarnia, a w niej sami mężczyźni sączący powoli swoje espresso z pięcioma kostkami cukru; słodkawy zapach shishy drażni podniebienie… Ulice medyny rozbrzmiewają od głośnych męskich rozmów i nawoływań: „U mnie najtaniej! U mnie!”, „Polska! Kaciński! Kubicia! Liewańdowśki! Ca va ma belle?”.

W podróży busem na południe Tunezji sami mężczyźni…
No dobrze, ale GDZIE SĄ KOBIETY?!
– Są więzione w mieszkaniach i przymuszane siłą do prac domowych?
– NIE.
– Jeśli nie, to gdzie – w meczetach? – Wolno im tam w ogóle wchodzić? Dlaczego nie siedzą w kawiarniach?
– Nie wszystkie, ale część na pewno, albowiem muzułmańskie kobiety są bardziej pobożne aniżeli kobiety z innych religii dominujących na Zachodzie. Przykro mi to stwierdzać – sama urodziłam się i wychowałam na Zachodzie – ale okazuje się, że tak, to prawda…
Muzułmanka nie przesiaduje bowiem w kawiarni w otoczeniu mężczyzn – zna ona bowiem swoje prawa, ale przede wszystkim  zna swoją wartość, godność i klasę jaką zachowuje w kontaktach z ludźmi i po prostu w niektórych częściach kraju nie wypada.

nie mozna wyzwolic wolnego

Co dał muzułmankom Islam?

  • Prawo do edukacji

    Pierwszą kobietą, która założyła pierwszą akademię nauk o islamie, była żona Proroka Muhammada (saws) – Aisha (ra). Znała ona bowiem na pamięć cały Quran, przekazała mnóstwo wiarygodnych hadisów, gdyż jako żona przez cały czas żyła u boku Proroka (saws). Była nawet obecna przy nim podczas jego śmierci, gdy Najwyższy zabrał go do siebie…

    „(…) Aisza nie tylko posiadła wielką wiedzę, ale brała aktywny udział w edukacji i reformach społecznych. Jako nauczycielka miała jasny i przekonujący sposób mówienia, a jej zdolności krasomówcze opisane zostały najznakomitszymi określeniami przez al-Ahnafa, który powiedział: Słyszałem mowy Abu Bakra i Umara, Usmana i Alego oraz ich następców, aż do dzisiaj, ale nie słyszałem z ust żadnej osoby mowy bardziej przekonującej i piękniejszej, niż z ust Aiszy.”
    „Życie Aiszy jest dowodem na to, że kobieta może posiąść dużo większą wiedzę niż mężczyźni i że może być ona nauczycielką uczonych i ekspertów. Jej życie jest także dowodem na to, że kobieta może wywierać wpływ na  innych (mężczyzn i kobiety), dostarczać im inspiracji i przewodzić im. Jest też dowodem na to, że ta sama kobieta może też być bardzo kobieca i być źródłem przyjemności, radości i komfortu dla swojego męża.”
    „(…) Mężczyźni i kobiety przybywali zewsząd, aby skorzystać z jej wiedzy. Mówi się nawet, że liczba kobiet przewyższała liczbę mężczyzn. Oprócz odpowiadania na pytania, wzięła ona chłopców i dziewczynki (niektórzy z nich byli sierotami) pod swą opiekę i przewodnictwo i szkoliła ich. Także jej krewni otrzymywali od niej instrukcje. Jej dom stał się szkołą i akademią.” (1)

  • Wiarygodność zeznań kobiety jako świadka –czyli dlaczego w ostateczności (tuż po mężczyźnie), podczas zeznań, ma być jeszcze jeden mężczyzna lub dwie kobiety?

„Żądajcie świadectwa dwóch świadków spośród waszych mężczyzn! A jeśli nie będzie dwóch mężczyzn, to jeden mężczyzna i dwie kobiety mogą być świadkami, na których się zgodzicie; jeśli jedna z nich zbłądzi, to druga będzie mogła ją napomnieć.” (Quran, 2:282)

Miłosierdzie Allah (swt) jest ponad wszystkim, Jego zrozumienie i podsuwanie nam ułatwień w wielu sprawach, Alhamdulillah…
Zacięty krytyk z Zachodu zapewne zapyta – co w takim razie czyni kobietę tak niezrównoważoną i ułomną, że nie może ona zeznawać na równi z mężczyzną oraz zeznawać jako rzetelny świadek?
Otóż dlatego, że jak wszystkim nam wiadomo, kobieta przechodzi menstruację. Wiele obecnie prowadzonych badań naukowych, może zostać zawstydzonych, a to dlatego, że już w czasach Proroka było wiadomo, że kobieta w okresie menstruacji ma obniżone zdolności umysłowe i sprawnościowe, że jej psychika staje się mniej odporna na silnie działające bodźce (np. gdy jest ona świadkiem zabójstwa lub wypadku może przestraszyć się i uciec, wykazywać zachowania irracjonalne czy po prostu zemdleć).
Czy nie świadczy to o nieopisanym Miłosierdziu i Łasce Allah (swt)? O Jego wszechpotężnej wiedzy i zrozumieniu nawet takich powszechnych w naszym świecie procesów, jak menstruacja? O, Allahu Akbar! Alhamdulillah!

kobiety w islamie, kobiety to blizniacze polowy mezczyzn, prorok Muhammad (pzn) o kobietach

  • Prawa cywilne i prawo głosu

„(…) W Islamie kobieta ma podstawową wolność wyboru i ekspresji opartą na rozpoznaniu jej indywidualnej osobowości. Kobiety są zachęcane w Islamie do wyrażania swoich opinii i pomysłów. Istnieje wiele tradycji z życia Muhammada (saws), w których kobiety bezpośrednio zadają pytania Prorokowi a on bierze pod uwagę ich opinie w sprawach religijnych, ekonomicznych i społecznych. W dodatku zeznania kobiety Muzułmanki są ważne w sporach prawnych. W rzeczywistości w sprawach, w których kobiety mają większe obeznanie, ich głos jest decydujący.

Prawem danym Muzułmankom przez Allaha ponad 1400 lat temu jest także prawo głosu. Na forum publicznym kobieta może zabierać głos i brać udział w polityce. Jeden z przykładów znajduje się w Qur’anie (60:12), gdzie Muhammadowi (saws) nakazuje się przyjmowanie ślubów kobiet, które przyjdą do niego i przyrzekną swe oddanie dla Islamu. To ustanowiło dla kobiet prawo  wybierania swego przywódcy i publicznego deklarowania swego wyboru. I w końcu, Islam  nie zabrania kobietom zajmowania ważnych pozycji w rządzie. Abdur-Rahman Ibn Auf konsultował się w z wieloma kobietami nim zarekomendował Usmana Ibn Affana na Kalifa.”

Równie ważne są kwestie dotyczące ślubu i partnerstwa:

„(…) Muzułmanka nie zmienia swojego imienia rodowego na imię męża w wyniku ślubu. Przy wyborze partnera jej przyjęcie lub odrzucenie propozycji małżeństwa musi być respektowane. Muzułmanka ma prawo wziąć rozwód, jeśli jest to konieczne zgodnie z prawem Islamu, gdy np. jest źle traktowana.

Według nauk islamu najlepszym mężem jest ten, który zapewnia jej prawdziwe partnerstwo, który nie nadużywa swego autorytetu i siły. Nawet, jeśli zachowanie żony będzie trudne do zniesienia (bo nie zawsze może cieszyć się dobrym zdrowiem i humorem), mężczyzna jest proszony o bycie cierpliwym i miłym wobec niej.” Allah (swt) mówi:

„O wy, którzy wierzycie! Nie jest wam dozwolone, abyście dziedziczyli kobiety wbrew ich woli. I nie przeszkadzajcie im zabrać część Mahr (posagu danego przez męża przy zawarciu małżeństwa), który im daliście, chyba że dopuszczą się jakiegoś wszeteczeństwa oczywistego. Obchodźcie się z nimi w sposób przyzwoity. A jeśli czujecie względem nich wstręt, to być może czujecie wstręt do czegoś, w czym Allah umieścił wielkie dobro.” (Quran, 4:19)

Jak się mają zatem poniższe słowa Proroka (saws) w odniesieniu do polskich interpretacji sury o rzekomym stosowaniu przemocy wobec kobiet?

Najlepszi sposrod was sa ci, ktozy najlepiej traktuja swoje kobiety. _Prorok Muhammad (pzn)

„(…) Prorok Muhammad (saws) powiedział:

„Wśród muzułmanów, najbliższy perfekcji jeśli chodzi o jego wiarę jest ten, którego charakter jest wspaniały, a najlepsi z pośród was są ci, którzy dobrze traktują swoje żony.” (zapisane przez At-Tirmidhi)

Prorok Muhammad (saws) powiedział także:

Nie bijcie kobiecych sług Allaha” (zapisane przez Abu-Dawuda)

Tłumaczenie Koranu, nie jest jego dokładnym odzwierciedleniem. Słowo pisane rozwija się bowiem podobnie, jak słowo mówione. Zatem sposób zapisu i interpretacja go zgodnie z historycznym słowem pisanym, należy do osób, które są obeznane i posiadają doświadczenie w tej dziedzinie.

  • Prawa kobiet do dziedziczenia spadku

Jedną z najważniejszych różnic pomiędzy Koranem oraz Biblią, jest ich stosunek do dziedziczenia majątku zmarłego krewnego przez kobiety. Podejście biblijne zostało zwięźle opisane przez rabina Epstein’a: „Zgodnie z trwałą oraz nieprzerwaną tradycją od czasów biblijnych, kobietom, żonom oraz córkom nie przysługuje żadne prawo sukcesji do majątku rodzinnego. Kobiety z danej rodziny uznawane były za część majątku i tak samo pozbawione przynależnych praw spadkowych jak i niewolnik.” Chociaż, dzięki uchwale Mosaic’a córki zostały podpuszczone do udziału w spadku, w sytuacji, gdy nie było spadkobierców w linii męskiej, żona nadal była takich praw pozbawiona.

Biblijne zasady udziału w spadku określone są w Księdze Liczb 27:1-11. Żonie nie przysługuje żaden udział w majątku męża, podczas, gdy ten ma pierwszeństwo w stosunku do majątku swojej żony, nawet przed synami. Córka może dziedziczyć tylko w przypadku braku spadkobierców płci męskiej. Podczas, gdy ojcu przynależą się prawa do spadku, matka jest z niego całkowicie wyłączona. Utrzymanie wdów oraz córek, zależne było od potomków płci męskiej. Oto dlaczego wdowy oraz osierocone dziewczynki znajdowały się najczęściej pomiędzy najbiedniejszymi członkami społeczności żydowskiej.

Chrześcijaństwo podążało tą samą drogą przez długi okres czasu. Zarówno prawo kościelne jak i cywilne, odmawiało córkom praw do dziedziczenia ojcowizny na równi z braćmi. Co więcej, żony pozbawione były ich całkowicie. Ta niesprawiedliwość miała miejsce aż do końca wieku XIX.

Pomiędzy pogańskimi Arabami, przed islamem, prawa do dziedziczenia przynależały wyłączenie mężczyznom. Koran obalił te niesprawiedliwe obyczaje i nadał kobietom prawa do udziału w spadku:

„Mężczyznom przypada część tego, co pozostawili rodzice i krewni; i kobietom przypada część tego, co pozostawili rodzice i krewni. Czy to będzie mało, czy dużo, to jest udział obowiązujący prawnie.” (Koran, 4:7)

Muzułmanki matki, żony, córki oraz siostry otrzymały prawo do dziedziczenia tysiąc trzysta lat wcześniej, zanim Europa odkryła że takie prawa w ogóle mogą zainstnieć. Zasady podziału spadku to temat bardzo rozległy, z wieloma szczegółowymi uregulowaniami (Koran, 4:7,11,12,176).

  • Praktyki seksualne między małżonkami

„(…) Prorokowi (saws) powiedziano, że jeden z jego Sahaba (Towarzyszy) pości w czasie dnia i modli się w nocy. Prorok (saws) powiedział mu, że jego żona ma prawo nad nim, jego ciało ma prawo nad nim, módl się i śpij, pościj a potem złam post.” (zapisane przez Ibn Hibban)

Allah (swt) stworzył nas jako istoty niedoskonałe i obdarzył nas wolną wolą oraz zgodnie ze swoim miłosierdziem, ofiarował nam wskazówki jak radzić sobie z naszą niedoskonałością.

W psychologii, niezmiernie ważnym pojęciem jest  „potrzeba „(…) Potrzeby są to wrodzone tendencje do działania, wynikające z pewnego braku w organizmie człowieka lub rodzące się z jego naturalnych, wewnętrznych możliwości, które szukają aktualizacji.”
(L. M. Rulla, Psicologia del profondo e vocazione. Le persone, s. 38.)

Zgodnie z rozumieniem powyższej definicji przez jej autora, wnioskuje on, że „przede wszystkim potrzeby są tendencjami do postępowania. Oznacza to, że zawierają energię psychiczną, bez której nie moglibyśmy formułować żadnej myśli czy wykonywać żadnego gestu. Obszar potrzeb jest zatem bardzo cenny: każdy z nas nieustannie czerpie z niego, ażeby kochać, poznawać, nawiązywać relacje, przezwyciężać trudności itp. Nie miałoby sensu ani nie byłoby możliwe całościowe odrzucenie potrzeb dlatego, że spostrzegane są jako sprzeczne z naszymi ideałami czy odczuwane jako coś niezbyt szlachetnego. Oznaczałoby to chęć życia bez energii.” – czy wyróżniony fragment nie odnosi się do jednego z towarzyszy Proroka (saws), który usiłował być jakby „ponad” swoimi potrzebami zapomninając przy tym o potrzebach nie tylko swoich, ale i także swojej żony?

Oh, Allahu Akbar! Nasz Miłosierny i Litościwy Panie – Ty wiesz wszystko najlepiej, Allahu ‚alam!

Wygląda na to, że nauka wcale nie odkrywa wiele nowego, co nie byłoby uprzednio zawarte w Quranie czy naukach naszego kochanego Proroka Muhammada (saws), które przecież pochodzą od nikogo innego, jak Boga Najwyższego.

  • Nie sposób pominąć tak ważnego pojęcia, jak:  P o l i g a m i a

Dla wielu zagorzałych krytyków islamu jest to „chleb powszedni”, powołują się oni bowiem na Biblię, na chrześcijaństwo… Ja też się z przyjemnością powołam zarówno na Biblię, Koran, jak i na warunki historyczne:

Wiele społeczności w czasach starożytnych praktykowało wielożeństwo. Nie potępia go Biblia, wręcz przeciwnie – Stary Testament i pisma rabiniczne zaświadczają o jego legalności. Twierdzi się, że król Salomon miał 700 żon oraz 300 konkubin (1 Ks. Królów 11:3), również król Dawid miał więcej niż cztery żony, poza licznymi kochankami (2 Ks. Samuela 5:13).
Stary Testament reguluje nawet podział spadku pomiędzy synów od poszczególnych żon. (Ks. Powtórzonego Prawa 22:7). Jedyną restrykcją dotyczącą poligamii jest zakaz zawierania małżeństwa z siostrą żony. (Ks. Kapłańska 18:18). Talmud doradza najwyżej cztery żony.
Żydzi europejscy kontynuowali praktykę wielożeństwa aż do XVII wieku, żydzi dalekowschodni aż do osiedlenia się w Izraelu, gdzie zabroniło tego prawo cywilne. Aczkolwiek prawo religijne, które unieważnia prawo cywilne, na wielożeństwo zezwala.

Kościoły afrykańskie oraz chrześcijanie w Afryce często przypominali swoim europejskim braciom że zakaz poligamii wydany przez Kościół wynika bardziej z tradycji i kultury, aniżeli z autentyczności chrześcijańskich nakazów.

Koran zezwala na poligamie, aczkolwiek pod pewnymi warunkami.

„A jeśli się obawiacie, iż nie będziecie sprawiedliwi względem sierot.. Żeńcie się zatem z kobietami, które są dla was przyjemne – z dwoma, trzema lub czterema. Lecz jeśli się obawiacie, że nie będziecie sprawiedliwi, to żeńcie się tylko z jedną.” (Koran, 4:3)

Koran, w przeciwieństwie do Biblii, ogranicza liczbę żon do czterech, pod bardzo surowym warunkiem sprawiedliwego oraz równego ich traktowania. Nie należy mylnie rozumieć, że Koran zachęca wierzących do praktykowania poligamii, lub że uważa się ją za stan idealny. Koran po prostu poligamię sankcjonuje. Padnie teraz pytanie: „Dlaczego?”

Dlaczego poligamia jest dozwolona? Odpowiedź jest prosta: są miejsca oraz czasy, w których pojawiają się socjalne oraz moralne przyczyny skłaniające do wyboru takiej formy małżeństwa. Jak wzmiankuje werset Koranu, problem poligamii w islamie nie może być roztrząsany bez brania pod uwagę zobowiązań społecznych w stosunku do sierot i wdów. Islam jako religia uniwersalna, odpowiednia w każdym miejscu oraz czasie nie może pozostać obojętna wobec wszelkich możliwych problemów.

W większości społeczności, liczba kobiet przewyższa liczbę mężczyzn. W Stanach Zjednoczonych, znajduje się co najmniej osiem milionów więcej kobiet niż mężczyzn, w Gwinei, na 100 mężczyzn przypadają 122 kobiety; w Tanzanii, na 100 kobiet przypada 95.1 mężczyzn. Natomiast gdy w czasie wojen, mężowie ginęli w bitwach, żony pozostawały pod opieką ich braci, bliskich krewnych, przyjaciół, ojców… Chyba jest to logiczne, prawda?

Problem niezrównoważonego współczynnika liczby płci staje się istotny przede wszystkim w przypadku wojen. Amerykańscy Indianie doświadczali takich sytuacji bardzo często. Kobiety, które cieszyły się dość znacznym statusem w plemionach, akceptowały poligamię jako najlepszy sposób zapobiegania słabości i nieprzyzwoitemu prowadzeniu się. Europejscy osadnicy, z góry potępili ten zwyczaj jako „niecywilizowany”, nie oferując jakiegokolwiek innego rozwiązania.

Na podsumowanie warto zaznaczyć, że wśród wielu społeczeństw muzułmańskich poligamia jest rzadką praktyką ponieważ przedział pomiędzy liczbą kobiet a mężczyzn nie jest duży. Można spokojnie powiedzieć, że współczynnik małżeństw poligamicznych w świecie muzułmańskim jest o wiele mniejszy niż współczynnik związków pozamałżeńskich na Zachodzie. Innymi słowy, mężczyźni w świecie muzułmańskim są o wiele bardziej monogamiczni niż mężczyźni na zachodzie.

Nie wolno ciemiężyć kobiet, dzieci, ludzi w podeszłym wieku, rannych i chorych. Kobiecy honor i kobiecą czystość należy uszanować we wszelkich okolicznościach. Człowieka głodnego trzeba nakarmić, nagiego przyodziać, zaś rannym i chorym udzielić pomocy lekarskiej, niezależnie od tego, czy należą oni do wspólnoty muzułmańskiej, czy do wspólnoty jej przeciwników.

Gdy mówimy o ludzkich prawach w Islamie, naprawdę uważamy, że prawa te zostały przyznane przez Allaha; nie są nadane ani przez króla, ani przez żadne zgromadzenie ustawodawcze. Prawa przyznawane przez królów albo przez ludzkie zgromadzenia można wycofać w taki sam sposób, w jaki je nadawano. To samo dotyczy praw zaakceptowanych i przyznawanych przez dyktatorów. Mogą je nadawać, kiedy im się podoba i unieważniać, kiedy tylko zapragną; mogą też otwarcie i według własnego życzenia prawa te gwałcić. Ale skoro w Islamie prawa ludzkie zostały nadane przez Allaha, żadne zgromadzenie ustawodawcze na świecie ani rząd na ziemi nie ma mocy ani władzy wprowadzić do tych Boskich praw jakichkolwiek poprawek lub zmian.

Nikt nie ma prawa znieść tych praw ani ich cofnąć. Nie są to prawa nadane na papierze, na pokaz czy dla pustej propagandy i odwołane w życiu praktycznym, gdy pokaz się kończy.

kobieta w islamie

Skąd te nieporozumienia?

Jakiś czas temu napisała do mnie moja przyjaciółka. Ponieważ jestem jedyną muzułmanką w jej gronie znajomych, chciała zweryfikować kilka kwestii dotyczących – jak ona to nazwała – bardzo złego traktowania kobiet w islamie. Przykłady jakie mi podała pochodziły od jej kolegi, który niedawno był w Tunezji. Oto jeden z tych przykładów:

Monia: „Haja posłuchaj, nie każdy kto jedzie w kraje arabskie obserwuje dobre traktowanie kobiet. Znajomy był niedawno w Tunezji no i powiedział, że jak tam był, zaobserwował (na własne oczy bardzo złe traktowanie kobiet). Był z jakimś facetem i kobietą no i mieli się przemieścić w jakieś inne miejsce wezwali taksówkę normalne dla niego było, wezwali taksówkę no to wszyscy pojadą ale oni wezwali dwie taksówki pyta się, po co dwie, jak zmieszczą się w trzy osoby w jedną a on mu powiedział (przybliżam to co mi powiedział): nie, nie, kobieta nie ma prawa z nami jechać jedną taksówką, ona ma jechać drugą.”

Czy dla muzułmanki/muzułmanina jest to coś dziwnego… złego… nie wiem – może pozbawionego szacunku? – Ależ oczywiście, że nie. Albowiem każdy muzułmanin zna prawa muzułmanek, a muzułmanki znają prawa swoje – dlatego, ponieważ mężczyzna nie ma prawa muzułmanki dotknąć – jest to BRAKIEM SZACUNKU WZGLĘDEM KOBIETY, gdyż jej ciało jest niezwykle chronione. Dlaczego muzułmanki zakrywają swoje ciała? – bo je chronią. Chronią przed pożądnymi spojrzeniami, przed oceną, przed przedkładaniem wartości ciała nad wartość ducha i charakteru. Pokazują tylko to, co chcą pokazywać – czy to nie jest wolność?

Oprócz tego kobietom i mężczyznom po prostu nie przystoi przebywać razem w jednym pomieszczeniu, a już w takim „ścisku” jak taxówka – no to już w ogóle!

Tutaj, właśnie tutaj pojawia się nadanie przez Zachód innym częściom świata – swoich wartości, a czasem nawet objekcji. Dla Tunezyjczyka wezwanie trzeciej taxówki dla kobiety, by czuła się bardziej komfortowo sama – bez trzech chłopa – jest normalne, jest oznaką szacunku względem niej, a nie – oznaką traktowania kobiety jako trędowatej czy coś w tym stylu.

W Europie za to można się „gnieść” do woli, jak sardynki.

Mam nadzieję, że w miarę przejrzysty sposób nakreśliłam wiele nieporozumień dotyczących pozycji kobiety w islamie. Otóż często pochodzą one ze stereotypów opieranych albo na czasach przedislamskich albo po prostu na zwykłej ludzkiej fantazji. Nie bójmy się islamu, najlepszym sposobem aby pokonać niezrozumiały lęk jest po prostu zagłębienie się w fachową literaturę.

Autorka: mgr Paulina Eesha Chajska


Bibliografia:

Cencini, A., Manenti, A. (2002), Psychologia a Formacja, Kraków: wydawnictwo WAM

  1. M. Rulla, Psicologia del profondo e vocazione. Le persone, s. 38.
  2. B. Arnold, Emotion and personality, s. 177-182.

Towarzyszki Proroka/Aisza Bint Abu-Bakr

 Kobiety w islamie vs inne religie

 Kobiety w islamie vs inne religie

Reklamy

4 thoughts on “KOBIETA W ISLAMIE – KOBIETA ISLAMU, czyli jak tradycje przedislamskie zniekształcają pojęcie o Islamie?

  1. Anna pisze:

    Co do tego szacunku dla kobiet okazywanego w islamie to na własnym przykładzie przekonałam się że jest on skierowany tylko i wyłącznie o muzułmanek, kobiet wyznających islam. Kilka lat temu pracowałam w Holandii, w jednej z firm wytrzymałam tylko 1 dzień ze względu na to jak byłam traktowana przez Turków i innych muzułmanów tam pracujących. w Tena Line 80% załogi to byli muzułmanie, mieli tam swoje toalety itd. także Europa dostosowała się do nich oni natomiast rzucili się na mnie gdy weszłąm do zakładu. Przerabiało się tam i pakowało kurczaki dlatego byłam ubrana w długie spodnie, bluzkę na długi rękaw, czepek na głowie i maseczkę na twarzy. Pozostał mi do ubrania już tylko fartuch który wiązany był z tyłu i wówczas otoczyło mnie około 30 mężczyzn, którzy zaczęli „pomagać” mi zakładać ten fartuch. Każdy z nich musiał mnie dotknąć, sami też byli w tych czepkach i maseczkach na twarzy, poza tym było i tak wielu że nie byłam w stanie opisać któregokolwiek z nich. Byłam przerażona, całą sytuacja trwałą około minuty i wszyscy się rozeszli w różne strony. Nie mieli prawa mnie tak potraktować. Nie byłam ubrana wyzywająco, nie zachowywałam się tak, nie prosiłam ich o pomoc. Wykorzystali to że byłam zdezorientowana, nie znałam rozkładu budynku itd. Dziś żałuję bardzo, że tego nie zgłosiłam. Wtedy byłam zbyt zszokowana, zrezygnowałam z tej pracy, w europejskim kraju zostałam wyparta przez islam.

    Lubię to

    • Muslim Girl pisze:

      To bardzo przykre doswiadczenie Pani Anno. Niestety, sa „ludzie i ludziska”… tak jak w kazdej religii sa ludzie bogobojni, ktorzy nie odwazyliby sie tak potraktowac kobiete i niestety sa ludzie, ktorym bogobojnosc nie jest nawet znana a co dopiero praktykowana… Z drogiej strony, jesli byla tam Pani tylko jeden dzien, i nawet pomijajac fakt, ze wszyscy byli w maskach, to czy mozna miec pewnosc, ze to wlasnie muzulmanie? Moze wiekszosc to imigranci jak piszeesz, ale nie koniecznie muzulmanie… Prosze rowniez nie zapominac, ze nauki od Boga sa doskonale, muzulmanie natomiast nie. Zawsze powtarzamy: chcac uczyc sie czegos o islamie, nie ucz sie od pierwszego lepszego muzulmanina. Trzeba siegnac do rzetelnych zrodel by poznac prawde od Boga. Kazdy z nas, ktory ma swiadomosc Boga (taqla) stara sie Go jak najbardziej zadowolic. Ludzie, ktorzy sa muzulmaninami tylko dlatego, ze ich rodzice byli/sa wyznawcami tej religii nie znajac nauk i zasad sa zagubieni tak samo jak Katolicy na przyklad, ktorzy chodza do Kosciola co niedziela a pija alkohol, jedza wieprzowine, kloca sie z sasiadami i wyzywaja wspolmalzonkow…

      Lubię to

  2. aga pisze:

    fragment o tym jak cudowny jest Bóg ( celowo nie piszę Allah, bo rozumiem, że to synonim Boga, czyli cały czas mówimy o tym samym Bogu tylko czczonym w inny sposób) bo wymyślił, że siła zeznań kobiety jest mniej ważna niz zeznan mężczyzny, że względu na te kilka dni menstruacji które przechodzi jest naprawde żenujący.. czy naprawdę w dzisiejszych czasach inteligentny człowiek w pełni przyjmuje tak absurdalne tłumaczenie?? ja nie zauważyłam, żebym w czasie menstruacji miala problemy z logicznym roumowaniem czy postrzeganiem rzeczywistości..to może idąc tym tokiem powinno sie zakazać jazdy samochodem kobietom bo moga miec menstruacje a w tym tajemniczym okresie ich zachowania moga byc całkiem irracjonalne.. jesli już Bóg chciałby byc konsekwentny to mógł powiedzieć, że tylko w czasie menstuacji tak jest.. moge sie zgodzic, że gorsza forma kobiet może wynikac z ich złego samopoczucia wywolanego bólem.. no ale chyba mężczyzna tez może czasm czuc ból głowy/ zeba/ brzucha i jakoś nie uważa się jego zeznań w tym czasie za mniej obiektywnych..
    to poprostu wmawianie kobietom, że ich prawa sa ograniczane dla ich dobra..
    jesli chodzi o strój muzłumanki, jak dla mnie każdy niech chodzi tak ubrany jak mu sie to podoba., wiadomo, że w róznych sytuacjach w dobrym tonie jest ubrac sie w okreslony sposób lub nieodslaniac za duzo..ale to dotyczy obydwu płci.. a narzucenie przez wiare sposobu ubierania tylko kobietom to zwykle ograniczanie ich praw..cała reszta i tlumaczenie typu ” kobieta jest najwazniejszym skarbem wiec nie każdy ma prawo ja oglądać wiec powinna sie załaniać” to też wmawianie kobietom, że to dla ich dobra a de facto ograniczanie ich praw.. dlatego nie lubie gdy ktos do hijabu dorabia ideologe wole jak kobieta mówi” nosze hijab bo lubie i lepiej czuję sie w nim niz w bez niego” a dorabianie do tego historyjek i wymienianie zalet trąci mi takim przekonywaniem samego siebie co do słuszności podjetej decyzji..
    pozdrawiam

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s