Tłumaczenie i zalety Ajat Al-Kursi (Werset Tronu)

zalety ajat-al-kursi Werset Tronu, Koran, 2:255, hadis o ajat-alkursi

Oto Werset Sury Baqara (Krowa), numer 255 zwany Ajat Al-Kursî. Przypisywane są mu wielkie zalety, jako że autentyczny hadis opisuje go jako „najwspanialszy Werset w Księdze Allâha”.

اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاءَ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاو ;َاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ

Allâhu lâa ‚ilâha ‚illâ Hułal-Hajjul-Qajjûm; lâ ta’khudhuhû sinatun ła lâ nałm; lahu mâ fis-samâłâti ła mâ fil-‚ard; man dhâl-ladhî jaszfa’u ‚indahûu ‚illâ bi’indhnih; ja’lamu mâ bajna ‚ajdîhim ła mâkhalfahum ła lâ juhiitûna biszaj’im-min ‚ilmihî ‚illâ bimâ szâa’; łasi’a Kursî juhus-samâłaati łal-‚arda ła lâ ja’ûduhû hifdhuhumâ; ła Hułal-‚Alijul-‚Adhîm.

Przepiękna recytacja: http://www.quran411.com/ayatul-kursi.asp

Tłumaczenie znaczenia Ajat Al-Kursi (Werset Tronu):

Allah / Bóg – nie ma boga, jak tylko On – Żyjący, Istniejący! Nie chwyta Go ni drzemka, ni sen. Do Niego należy to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi! A któż będzie się wstawiał u Niego inaczej jak za Jego zezwoleniem? On wie, co było przed nimi, i On wie, co będzie po nich. Oni nie obejmują niczego z Jego wiedzy, oprócz tego, co On zechce. Jego tron jest tak rozległy jak niebiosa i ziemia; Jego nie męczy utrzymywanie ich. On jest Wyniosły, Ogromny! (Koran, 2:255)

Zalety wersetu Al-Kursi:

  1. Werset ten jest najbardziej wzniosłym wersetem Świętego Koranu.
  2. Czytelnik jest chroniony przed złymi skutkami dżinów od rana do wieczora i od wieczora do rana.
  3. Jest równy jednej czwartej Koranu Kareem.
  4. Ktokolwiek recytuje go po FARD Salaat (obowiązkowej modlitwie) będzie chroniony aż do następnego Salaat.
  5. Dmuchanie go na jedzenie i picie przynosi błogosławieństwo i obfitość.
  6. Jest większa niż niebiosa, ziemia, Jannah (Raj) i Jahannam (Pieklo).
  7. Czytanie go po wejściu do domu, powoduje, że Szatan stamtąd ucieka.
  8. Ten kto recytuje owy werset, jego dzieci, dom, bogactwo, nieruchomości i domy sąsiadów są bezpieczne.
  9. Każdy, kto czyta go wraz z ostatnimi wersetami Sury Baqarah, Szatan nie wchodzi do jego domu na trzy dni.
  10. Dżiny nie moga otworzyć żadnego naczynia, na którym jest ten werset wypowiedziany.
  11. Złodziej nie zbliża się do recytatora.
  12. Gdy recytowany wraz z ostatnimi wersetami Sury Baqarah, prośba recytatora nie zostanie bez uwagi.
  13. Ktokolwiek wypowie go tuż przed spaniem na noc, jest chroniony aż do rana. Dwa anioły są wydelegowane do jego ochrony.
  14. Kto recytuje go po każdym fard Salaat, zostanie nagrodzony wdzięcznym sercem, językiem wystawiającym Allah, nagrodą osoby, która ginie z powodu swoich przekonań religijnych, a także osoby prawdomównej.
  15. Kiedy czyta go na swoje mienie i własności, Szatan do tego nie podchodzi. SubahanAllah!

‚Ubajj bin Ka’b powiedział, że Prorok ﷺ zapytał go o najwspanialszy Werset w Księdze Allâha, na co ten odpowiedział: „Allâh i Jego Wysłannik wiedzą lepiej.” Kiedy Prorok powtórzył pytanie kilkakrotnie, ‚Ubajj powiedział: „Werset (Âjat) Al-Kursî .”Prorok rzekł: „Gratuluje posiadanej wiedzy, Abu Al-Mundhir! Na Tego, Który w Swej Dłoni trzyma mą duszę! Ten Werset ma język i usta, którymi wychwala Króla (Allah) obok nogi Tronu.”[3]

Abu Ajjub powiedział, że miał kilka daktyli i pewien demon (Ghûl[4]) podbierał z nich, więc (Abu Ajjub) poskarżył się Prorokowi.

Prorok ﷺ powiedział: „Kiedy go zobaczysz, powiedz: ‚W Imię Allâha, odpowiedz Wysłannikowi Allâha!'” Abu Ajjub powiedział, że kiedy (demon) pojawił się ponownie, wypowiedział te słowa i złapał go. Ten błagał: „Już więcej nie przyjdę!”, więc Abu Ajjub go puścił. Abu Ajjub poszedł do Proroka, a on zapytał: „Co uczynił twój pojmany?” Abu Ajjub odparł: „Kiedy go schwyciłem, powiedział dwukrotnie: ‚Już więcej nie przyjdę’, więc puściłem go.” Prorok powiedział: „On wróci.”

Abu Ajjub powiedział: „Złapałem go dwa lub trzy razy, niemniej jednak za każdym razem (puszczałem, kiedy) przyrzekał, że nie wróci. Szedłem do Proroka, a on pytał: „Jakie są wieści o twoim pojmanym?” Mówiłem: „Złapałem go, a następnie puściłem, kiedy powiedział, że już więcej nie wróci.” Prorok mówił, że powróci. Pewnego razu, kiedy go złapałem, powiedział: ‚Puść mnie, a nauczę cię recytacji, która sprawi, że nie spotka cię żadna krzywda; jest to Werset (Âjat) Al-Kursî.’ Abu Ajjub poszedł do Proroka i opowiedział mu o tym, a ten rzekł: „To kłamca, aczkolwiek powiedział prawdę.”” W języku arabskim słowo ‚Ghûl’ odnosi się do dżinów pojawiających się nocą.[5]

Abu Hurairah powiedział: „Wysłannik Allâha kazał mi pilnować Sadaqah (jałmużny) Ramadânu. Ktoś zakradł się do środka i zaczął nabierać żywność garściami. Złapałem go i powiedziałem: „Na Allâha, zabiorę cię do Wysłannika Allâha!” On powiedział: „Puść mnie, jestem potulny[6], mam wiele osób na utrzymaniu i jestem w ciężkiej potrzebie.”

Puściłem go, a następnego ranka Wysłannik Allâha zapytał mnie: „Co uczynił wczoraj twój pojmany, Abu Hurairah?” Powiedziałem: „Wysłanniku Allâha! Skarżył się, że jest w potrzebie i ma wiele osób na utrzymaniu, więc zrobiło mi się go żal i puściłem go.” Wysłannik Allâha rzekł: „Zaprawdę, okłamał cię i przyjdzie ponownie.”

Uwierzyłem, że znów się pojawi, ponieważ Wysłannik Allâha powiedział mi, że wróci. Zatem, wyglądałem go. Kiedy (się pojawił i) zaczął kraść żywność garściami, złapałem go i powiedziałem: „Teraz naprawdę zabiorę cię do Wysłannika Allâha.” On powiedział: „Puść mnie! Jestem w ciężkiej potrzebie i mam na utrzymaniu wiele osób. Obiecuję, już więcej nie przyjdę.”

Zlitowałem się nad nim i puściłem go. Rankiem Wysłannik Allâha zapytał mnie: „Co uczynił w nocy twój pojmany, Abu Hurairah?” Odrzekłem: „Wysłanniku Allâha! Użalał się, że jest w ciężkiej potrzebie i ma wiele osób, które utrzymuje, więc zrobiło mi się go żal i uwolniłem go.” Wysłannik Allâha powiedział: „Zaprawdę, skłamał; przyjdzie ponownie.”

Czekałem na niego bacznie po raz trzeci, a kiedy (przyszedł i) zaczął kraść żywność garściami, złapałem go i powiedziałem: „Naprawdę, teraz zabiorę cię do Wysłannika Allâha, jako że to trzeci raz, kiedy przyrzekłeś, że nie wrócisz, a mimo to wróciłeś.” Ten powiedział: „Pozwól, że nauczę cię słów, dzięki którym Allâh obdarzy cię korzyścią.” Zapytałem: „Jakie to słowa?” On odpowiedział: „Kiedykolwiek udawać się będziesz na spoczynek, recytuj Werset (Âjat) Al-Kursî – Allâhu lâ ilaha illa Hułal-Hajjul-Qajjûm – do końca Wersetu. (Jeśli tak uczynisz), Allâh wyznaczy ci strażnika, który zostanie przy tobie i żaden szatan się nie zbliży się do ciebie do rana.”

Tak więc puściłem go. O poranku Wysłannik Allâha zapytał: „Co uczynił wczoraj twój pojmany?” Odrzekłem: „Wysłanniku Allâha! Oświadczył, że nauczy mnie słów, dzięki którym Allâh obdarzy mnie korzyścią, więc puściłem go.” Wysłannik Allâha zapytał: „Co to za słowa?” Odpowiedziałem: „Powiedział mi: ‚Kiedykolwiek udawać się będziesz na spoczynek, recytuj Werset (Âjat) Al-Kursî od początku do końca, Allâhu lâ ilaha illa Hułal-Hajjul-Qajjûm.‚ Potem powiedział: ‚(Jeśli tak uczynisz), Allâh wyznaczy ci strażnika, który zostanie przy tobie i żaden szatan się nie zbliży się do ciebie do rana.’ (Jeden z przekazicieli) wspomniał, że oni (Towarzysze) palili się do wykonywania dobrych uczynków. Prorok powiedział: „Powiedział prawdę, mimo, że jest kłamcą. Czy wiesz z kim rozmawiałeś przez trzy ostatnie noce, Abu Hurairah?” Abu Hurairah powiedział: „Nie.” On powiedział: „To był Szatan.”[7]

Najwspanialsze Imię Allaha znajduje się w Wersecie al-Kursi

Asmâ’ bint Jazîd bin As-Sakan powiedziała: „Słyszałam, jak Wysłannik Allâha powiedział odnośnie dwóch Wersetów: [2:255] {Allâh! Nie ma boga, jak tylko On – Żyjący, Istniejący!} oraz [3:1-2] {Alif. Lâm. Mîm. Allâh! Nie ma boga; jak tylko On – Żyjący, Istniejący!} – „Zawierają najwspanialsze Imię Allâha.”[8]

Dodatkowo, Abu Umâmah przekazał, że Prorok powiedział: „Najwspanialsze Imię Allâha, przez które, jeśli się Go poprosi, On odpowie na prośbę, znajduje się w trzech surach: Al-Baqarah, Âl `Imrân oraz Ta-Ha.”[9]

Hiszâm bin ‚Ammâr, Khatîb (mówca, orator) z Damaszku (i jeden z przekazicieli w powyższym hadisie) powiedział: „Jeśli chodzi o (Surę) Al-Baqarah, to znajduje się ono (Imię Allâha) w [2:255] {Allâh! Nie ma boga, jak tylko On – Żyjący, Istniejący!}; w Âl-‚Imrân, zawarte jest w [3:1-2] {Alif. Lâm. Mîm. Allâh! Nie ma boga; jak tylko On – Żyjący, Istniejący!}; zaś w Surze Ta-Ha, znajduje się w [20:111] {Twarze korzą się przed Żyjącym, Trwającym!}.”

Werset al-Kursi liczy dziesięć pełnych zdań w języku Arabskim

1. Słowa Allâha: {Allâh! Nie ma boga, jak tylko On – Żyjący, Istniejący!} – mówią, że Allâh jest Jeden i jest Jedynym Panem całego stworzenia.

2. Słowa Allâha: {Żyjący, Istniejący} – zaświadczają o tym, że Allâh jest Wiecznie Żyjącym, Który nigdy nie umiera, Który utrzymuje wszystko i wszystkich. Wszelkie stworzenie potrzebuje Allâha i całkowicie od Niego zależy, podczas gdy On jest Najbogatszy, jest Tym, Który nie potrzebuje żadnego stworzenia. Podobnie Allâh mówi:{I z Jego znaków jest to, iż stoją mocno na Jego rozkaz niebo i ziemia.} [30:25].

3. Słowa Allâha: {Nie chwyta Go ni drzemka, ni sen.} – oznaczają: żaden brak, nieświadomość czy niewiedza nigdy nie ogarniają Allâha. Ściśle mówiąc, On jest świadom i kontroluje to, co zaskarbia sobie każda dusza, sprawuje doskonały dozór nad wszystkim, nic nie umyka Jego Wiedzy i żadna skryta sprawa nie jest dla Niego tajemnicą. Do Jego doskonałych Atrybutów należy to, że nigdy nie zapada w drzemkę ani nie zasypia. Stąd Słowa Allâha: {Nie chwyta Go ni drzemka}, które wskazują na to, że Allâha nie ogarnia nieświadomość spowodowana drzemką . Następnie Allâh mówi: {ni sen}, który jest silniejszy od drzemki.

Abu Musa powiedział: „Wysłannik Allâha przekazał nam słowa dotyczące czterech słów: „Allâh nie śpi i sen nie przystoi Jego Majestatowi. On obniża szale i je podnosi. Uczynki dnia wznawiane są przed Nim przed uczynkami nocy, a uczynki nocy przed uczynkami dnia. Jego Zasłoną jest światło lub ogień, a gdyby ją zdjął, promienie Jego Oblicza spaliłyby wszystko z Jego stworzenia, czego dosięgnąłby Jego Wzrok.”[10]

4. Słowa Allâha: {Do Niego należy to, co jest w niebiosach, i to, co jest na ziemi!} – wskazują na to, że wszyscy są sługami Allâha, częścią Jego Królestwa i podlegają Jego mocy i władzy. Podobnie Allâh powiedział: [19:93-95]{Każdy, kto jest w niebiosach i na ziemi, przychodzi do Miłosiernego jako sługa. On ich przeliczył i policzył ich dobrze. I oni wszyscy przyjdą do Niego, w Dniu Zmartwychwstania, pojedynczo.}.

5. Słowa Allâha: {A któż będzie się wstawiał u Niego inaczej jak za Jego zezwoleniem?} – podobne są do Jego Słów: [53:26] {A ileż to aniołów jest w niebiosach, których wstawiennictwo nic nie pomoże, chyba tylko, jeśli Allâh pozwoli, i temu, komu zechce, i kto Mu się spodoba.} oraz [21:28] {oni będą się wstawiać tylko za tymi, których On sobie upodobał}. Werset ten zaświadcza o Wielkości, Dumie i Łasce Allâha, jak również o tym, że nikt nie śmie orędować przed Nim w czyjejkolwiek sprawie, jak tylko za Jego pozwoleniem. I rzeczywiście, w hadisie o wstawiennictwie Prorok powiedział:

„Stanę pod Tronem i upadnę w pokłonie, a Allâh pozwoli mi, bym został w tej pozycji tyle, ile On zechce. Następnie zostanie mi powiedziane: „Podnieś głowę, przemów, a będziesz wysłuchany, wstawiaj się, a twoje wstawiennictwo zostanie przyjęte.” Potem Prorok powiedział: „Pozwoli mi wprowadzić do Raju określoną liczbę (ludzi).”

6. Słowa Allâha: {On wie, co było przed nimi, i On wie, co będzie po nich.} –nawiązują się do Jego doskonałej znajomości wszelkiego stworzenia; jego przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Allâh powiedział, że anioły ogłosiły: [19:64] {My zstępujemy tylko na rozkaz Tego Pana. Do Niego należy to, co jest przed nami, to, co jest za nami, i to, co jest między tym wszystkim. Twój Pan nie zapomina!}.

7. Słowa Allâha: {Oni nie obejmują niczego z Jego wiedzy, oprócz tego, co On zechce.} – zaświadczają o tym, że nikt nie osiąga żadnej części Wiedzy Allâha, oprócz tego, co On przekazuje i na co pozwala. Ta część Wersetu wskazuje, że nikt nie dostępuje wiedzy o Allâhu, ani o Jego Atrybutach, oprócz tego, co On nam przekaże. Na przykład Allâh powiedział: [20:110] {a oni nie obejmują tego swoją wiedzą}.

8. Allâh powiedział: {Jego Kursî jest tak rozległy jak niebiosa i ziemia;} – Łakî` zrelacjonował w swym Tafsirze, że Ibn ‚Abbâs powiedział: „Kursî to podnóżek i nikt nie jest w stanie ocenić należycie Tronu Allâha.”[11] Dodatkowo, Ad-Dahhâk powiedział, że Ibn ‚Abbâs rzekł: „Gdyby siedem niebios i siedem ziem zostało spłaszczonych i ułożonych obok siebie, razem dodane wielkością przypominałyby pierścionek na pustyni w porównaniu z Kursî.”

9. Allâh powiedział: {Jego nie męczy utrzymywanie ich.}– – co oznacza: nie obciąża Go, ani nie męczy ochrona niebios, ziemi i wszystkiego, co znajduje się między nimi. Ściśle mówiąc, jest to dla Niego łatwe. Dodatkowo, Allâh utrzymuje wszystko, sprawuje doskonały nadzór nad wszystkim, nic nie umyka Jego Wiedzy i żadna sprawa nie jest dla Niego tajemnicą. Wszystkie sprawy są niewielkie, skromne i poślednie wobec Niego. On jest Najbogatszy, godny wszelkiej chwały. On czyni to, co chce i nikt nie może pytać Go o to, co czyni, podczas gdy On o to zapyta (ludzi). On posiada absolutną moc nad wszystkimi rzeczami i doskonałe baczenie na wszystko. On jest Najwyższy, Największy, nie ma innego bóstwa godnego czci poza Nim, ani innego pana poza Nim.

10. Słowa Allâha: {On jest Wyniosły, Ogromny!} – podobne są do Jego Słów: [13:9] {On jest Wielki, Wyniosły}. Ten oraz inne Wersety, jak również autentyczne hadisy mówiące o Atrybutach Allâha muszą być rozpatrywane w sposób, w jaki rozpatrywali je Salaf (prawowierni przodkowie) – przyjmując ich dosłowne znaczenie, nie przyrównując ich (do atrybutów stworzenia) czy zmieniając ich oczywiste znaczenie.


[1] Kursî – 1) krzesło, stołek; 2) siedzenie; 3) tron; 4) piedestał (Słownik arabsko-polski, J. Danecki, J. Kozłowska).  J. Bielawski tłumaczy tutaj jako „tron”.

[przyp. Abu Anas]
Kursî znaczy dosłownie podnóżek lub taboret, czasami błędnie tłumaczone jako Tron Allâha (`Arsz). Kursî wspomniane w tym wersecie, jest czym innym niż `Arsz, który wspomniany jest między innymi w 7:54, 10:3, 85:15. Kursî znajduje się poniżej Tronu (`Arsz). Waki`i przekazał w swym Tafsirze, że Ibn `Abbâs powiedział, „Kursi to taboret, a nikt nie jest w stanie właściwie ocenić `Arsz.” Al-Hakim przekazał to w Mustadrak od Ibn `Abbâsa, który nie przekazał tego jako słowa Proroka. Al-Hakim powiedział, „Przekaz ten jest Sahih według kryteriów dwóch Szeichów, lecz oni (al-Buchari i Muslim) tego nie spisali.” Ad-Dahhak przekazał także, że Ibn `Abbâs powiedział, „Jeżeli siedem niebios i siedem ziemi zostałoby rozpostarte i położone obok siebie, to w odniesieniu do Kursi, byłyby niczym obrączka na pustyni.” (Tafsîr ibn Kathîr, Surah al-Baqarah, 255)

[2] [przyp. Abu Anas]
Według angielskiego tłumaczenia Taqi-ud-Dîn al-Hilâli & Muhammad Muhsin Khân,
{…Jego Kursî rozprzestrzenia się nad niebiosami i ziemią…}
{…His Kursî extends over the Heavens and the earth…}

[3] Imâm Ahmad; Muslim również zapisał ten hadis, ale bez fragmentu zaczynającego się od „Na Tego, Który w Swej Dłoni…”

[4] arab. oznacza: ghul, zły duch, demon (Słownik arabsko-polski, J. Danecki, J. Kozłowska)

[5] Imâm Ahmad; At-Tirmidhi zapisał ten hadis w rozdziale o zaletach Koranu i powiedział: „Hasan Gharîb.”

[6] odznaczający się łagodnością, zgodnością, nie sprzeciwiający się, nie protestujący, posłuszny, pokorny; będący objawem czyjejś łagodności, pokory (Słownik Języka Polskiego PWN)

[7] Brzmienie wg. Al-Bukhâri; zapisał on ten hadis w swym Sahih, w rozdziale o zaletach Koranu oraz w rozdziale poświęconym opisowi Szatana; An-Nasâ’i również go zapisał w swym dziele pt. „Al-Jałm wa Al-Lajlah”.

[8] Imâm Ahmad; zapisali również Abu Dâłud, At-Tirmidhi i Ibn Mâdżah, a At-Tirmidhi powiedział: „Hasan Sahîh”

[9] Ibn Mardułjah

[10] Sahih

[11] Al-Hâkim zapisał ten hadis w swym Mustadrak od Ibn Abbasa, który nie powiązał go z Prorokiem. Al-Hâkim powiedział: „Jest on Sahîh zgodnie z kryterium Dwóch Sahih, a oni (Al-Bukhâri i Muslim) nie zapisali go.”

Autor: Szeich-ul-Islâm, Abûl Fidâ Ismâ`il ibn ‚Amr ibn Kathîr al-Basrî (zm. 774h)
Korzystano z oryginału oraz angielskiego przekładu dostępnego w internecie oraz na cd-romie
wyd. Darussalam, jak również z kilku przekładów Koranu na jęz. angielski, hiszpański i polski.
Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci bez zgody tłumaczek zabronione.
Przekład: Elżbieta Al-Saleh, Katarzyna Kluza;

Zrodlo

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s