Czy Jezus został zesłany aby umrzeć na krzyżu?

wpid-screenshots_2015-06-19-14-11-46.jpg

Jednym z kluczowych elementów wiary Chrześcijan, jest wiara w to, że Jezus umarł i zgodził się na przelanie własnej krwi w celu uzyskania przebaczenia dla ludzi. Innymi słowy, Jezus poświęcił się za nasze grzechy, umierając na krzyżu. Przyjrzyjmy się temu tematowi w Biblii i zobaczmy, czy Jezus faktycznie został zesłany, żeby go ukrzyżowano, czy też był ukrzyżowany.

1. Gotowość Jezusa Chrystusa do oddania życia za nasze grzechy:

Piotr i dwóch synów Zebedeusza byli z Jezusem Chrystusem zanim arcykapłani i starsi ludu przyszli po niego i ukrzyżowali go. Jezus rozmawiał z Piotrem i synami Zebedeusza:

“Wtedy rzekł do nich: «Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie ze Mną!»” (Mt, 26:38). Następnie Jezus odszedł od nich i modlił się do Boga: „I odszedłszy nieco dalej, upadł na twarz i modlił się tymi słowami: «Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty»” (Mt,26:39)

Ten werset z Ewangelii wg świętego Mateusza pokazuje jasno, że Jezus nie chciał umierać. Wynika z niego, że Jezus modlił się intensywnie (Mateusz wspomina, że Jezus powtórzył modlitwę trzykrotnie) aby oszczędzono mu śmierci. Gdyby Jezus Chrystus został zesłany na ukrzyżowanie, nie wahałby się zupełnie. Gdy przyglądamy się wersetowi 38 widzimy, że Jezus zaprzecza tej idei, mówiąc „Smutna jest moja dusza aż do śmierci”. Sam oświadczył, że to jego dusza się waha a nie jego ciało. To są słowa Jezusa.

2. Bóg odpowiada na modlitwy Jezusa Chrystusa:

Po tym jak Jezus modlił się, jak to wspomniano powyżej, Bóg, zgodnie z listem do Hebrajczyków (Hbr, 5:7) odpowiedział mu:

“Z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił On gorące prośby i błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.”

Te słowa wyraźnie wskazują, że gdy Jezus modlił się intensywnie do Boga, Bóg spełnił jego prośbę. Słowa „i został wysłuchany dzięki swej uległości” oznaczają, że Bóg spełnił jego prośbę. A więc, zgodnie z tym wersem, gdy Jezus prosił Boga „Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich!” (Mt, 26:30), Bóg odpowiedział na jego modlitwę i ocalił go od śmierci na krzyżu.

3. Przepowiedziane wydarzenia mające nastąpić po ukrzyżowaniu, które nigdy się nie wydarzyły:

Gdy ludzie pytali Jezusa Chrystusa, czy zamierza dać im jakiś znak, odpowiedział, że jedyny znak, jakiego powinni oczekiwać, to znak Jonasza. Sprecyzował oczywiście o jaki dokładnie znak chodzi. Szczegóły są opisane w następujących wersach:

„Wówczas rzekli do Niego niektórzy z uczonych w Piśmie i faryzeuszów: «Nauczycielu, chcielibyśmy jakiś znak widzieć od Ciebie». Lecz On im odpowiedział: «Plemię przewrotne i wiarołomne żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku proroka Jonasza. 40 Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi.” (Mt,12:38-40)

Jezus wyjaśnia tu co się z nim stanie, precyzyjnie podkreślając, że ilość dni i nocy, które spędzi w ziemi będzie równa tym, które prorok Jonasz spędził w brzuchu wieloryba. „Albowiem jak Jonasz był trzy dni i trzy noce we wnętrznościach wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w łonie ziemi.” (Mt,12:40). Zastanówmy się teraz, czy te proroctwo się wypełniło.

Jezus został ukrzyżowany w piątek, jest to powszechnie wiadome każdemu chrześcijaninowi: stąd też święto, nazywane „Wielkim Piątkiem”. Pochowany został w piątkową noc. Policzmy więc:

  1. Piątkowej nocy Jezus został pochowany. To pierwsza noc.
  2. W sobotę Jezus spoczywał w grobie, to pierwszy dzień.
  3. W sobotnią noc Jezus wciąż spoczywał w grobie. Druga noc.

Wczesnym rankiem, przed wschodem słońca po Szabacie, Maria Magdalena wybrała się do grobu Jezusa, ale nie zastała tam jego ciała. Wydarzenie to opisane jest w ewangelii wg świętego Marka:

„Po upływie szabatu Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba, i Salome nakupiły wonności, żeby pójść namaścić Jezusa.

Wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia przyszły do grobu, gdy słońce wzeszło.

A mówiły między sobą: «Kto nam odsunie kamień od wejścia do grobu?»

Gdy jednak spojrzały, zauważyły, że kamień był już odsunięty, a był bardzo duży.

Weszły więc do grobu i ujrzały młodzieńca siedzącego po prawej stronie, ubranego w białą szatę; i bardzo się przestraszyły.

Lecz on rzekł do nich: «Nie bójcie się! Szukacie Jezusa z Nazaretu, ukrzyżowanego; powstał, nie ma Go tu. Oto miejsce, gdzie Go złożyli.” (Mk,16;1-6)

Jezus spędził więc w grobie jeden dzień i dwie noce. To wyraźnie podważa proroctwo. Kiedy mówię to moim braciom, Chrześcijanom, odpowiadają, że Jezus tak naprawdę miał na myśli, że będzie martwy przez pewien czas, a nie, że spędzi w łonie ziemi dokładnie trzy dni i trzy noce. To jednak wyraźnie nie jest prawdą. Gdyby Jezus miał to na myśli, powiedziałby właśnie to. Chciał jednak, żeby ludzie wiedzieli, że to był znak (cud) i że będzie to jak cud Jonasza; że spędzi w łonie ziemi trzy dni i trzy noce. To jego własne słowa.

4. Dlaczego Jezus miałby musieć umrzeć na krzyżu?

Zgodnie z doktryną Chrześcijańską, Jezus poświęcił się za nasze grzechy umierając na krzyżu. Każdy człowiek rodzi się z grzechami, oraz wszyscy ludzie grzeszą, dlatego też było konieczne, żeby ktoś tak czysty jak Jezus został ukrzyżowany aby anulować te grzechy. Pytanie brzmi: dlaczego ktokolwiek musi umrzeć za nasze grzechy, skoro Bóg litościwy mógłby z łatwością je nam wybaczyć, gdy prosimy o przebaczenie? Czy to nie Bóg ustala zasady? Dlaczego zmusza kogoś do cierpienia za nasze grzechy? Czy nie jest to z jego strony niesprawiedliwe? Zgodnie z Biblią, odkupienie grzechów może być uzyskane bez składania ofiary.

“Umrze tylko ta osoba, która grzeszy. Syn nie ponosi odpowiedzialności za winę swego ojca ani ojciec – za winę swego syna. Sprawiedliwość sprawiedliwego jemu zostanie przypisana, występek zaś występnego na niego spadnie. A jeśliby występny porzucił wszystkie swoje grzechy, które popełniał, a strzegł wszystkich moich ustaw i postępowałby według prawa i sprawiedliwości, żyć będzie, a nie umrze” (Ez, 18,20-21).

Dusza, która grzeszy, zasługuje na śmierć. Nikt nie będzie dźwigał brzemienia cudzych grzechów. Tak więc Jezus nie mógł dźwigać brzemienia cudzych grzechów. Kto postępuje właściwie, ten uzyskuje nagrodę, a kto grzeszy, ten za to odpowiada; nie Jezus. Ostatecznie drogą do odkupienia i przebaczenia jest odwrócenie się od wszystkich grzechów, robienie tego co właściwie i przestrzeganie przykazań.

Widzimy też tą samą wiadomość przekazaną przez Salomona. Mówi on w Księdze Koheleta:

,,Koniec mowy. Wszystkiego tego wysłuchawszy: Boga się bój i przykazań Jego przestrzegaj, bo cały w tym człowiek!” (Koh,12:13).

To jest osobna informacja i zarazem konkluzja. Każdy powinien obawiać się Boga; przestrzegać przykazań.

W Drugiej Księdze Kronik czytamy zaś:

“Jeśli upokorzy się mój lud, nad którym zostało wezwane moje Imię, i będą błagać, i będą szukać mego oblicza, a odwrócą się od swoich złych dróg, Ja z nieba wysłucham i przebaczę im grzechy, a kraj ich ocalę.” (2Krn,7:14).

Wynika z tego jasno, że aby uzyskać przebaczenie od Boga, musimy się upokorzyć, modlić i szukać Jego oblicza; odwrócić się od słabości.

W końcu, w księdze Samuela możemy przeczytać:

“Samuel odrzekł: «Czyż milsze są dla Pana całopalenia i ofiary krwawe od posłuszeństwa głosowi Pana? Właśnie, lepsze jest posłuszeństwo od ofiary, uległość – od tłuszczu baranów.“ (Sm,15:22).

Oznacza to, że posłuszeństwo wobec Boga jest o wiele ważniejsze niż ofiara, niezależnie czy ofiarowane są rzeczy, zwierzęta, ludzie, czy też cokolwiek innego. Bóg chce, żebyśmy na niego zważali i byli Mu posłuszni. Jeśli tego właśnie chce, to wątpliwe jest, żeby później zmienił zdanie i swoje prawa. W świętym Koranie Bóg mówi: >>Zaprawdę, Bóg jest Wszechwiedzący, Mądry!<< (9:28).

Chrześcijanie twierdzą, że Jezus zmienił niektóre z tych praw. Przyjrzyjmy się jego słowom:

„Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.” (Mt,5;17).

Jezus wyraźnie mówi, że jego celem nie jest obalenie prawa, które już istniało. Tak więc nie można pominąć wspomnianych wyżej zasad. Później Jezus powiedział:

”Zaprawdę, bowiem powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.” (Mt,5:18-19).

Zgodnie z jego słowami nawet kropka w istniejącym prawie nie może zostać zmieniona. Wszystko ma zostać dokładnie takie, jakie jest. Dlatego poprzednie prawa nie mogą zostać usunięte lub porzucone, a ten, kto samowolnie je zmieni „będzie najmniejszy w królestwie niebieskim.”

Cytowane fragmenty pochodzą z polskiej interpretacji Koranu, oraz z Biblii Tysiąclecia Online.

Źródło; Przełożyła: Agata

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s