Dlaczego wybrałam hidżab

wpid-14336225302351_20150606160623793_20150611175706609.jpg

„Zawsze byłam zauroczona postawą skromnych muzułmanek… okryte w chusty ale tak bardzo ujmujące pięknem swojego charakteru, gracją i godnością. Bez względu na sytuacje z jakimi się spotykały, zawsze obserwowałam u nich stoicki spokój.

Kilka lat przed przyjęciem islamu, miałam okazję pracować z muzułmanką na Wall Street, na Manhatanie w Nowym Yorku, w biurze, gdzie zawsze drżało od zgiełku rozmów telefonicznych. Częste problemy z klijentami nie raz podwyzszaly moje ciśnienie podczas gdy moja droga koleżanka z Azji, skromnie zakryta białą chustą, zawsze była uśmiechnięta jakby nic ją nigdy nie zdenerwolalo, a wręcz przeciwnie… jej uprzejmość była nawet intrygująca.

Upłynęło kilka lat kiedy powaznie zaczelam szukac sensu zycia, natknelam sie na islam. Po kilku miesiącach dokładnego studiowania tej czesto nie zrozumialej religii, kiedy zdecydowałam się być muzułmanką, nie planowałam od razu złożyć hidzabu (chusty) na głowę. Wręcz przeciwnie, mimo podziwu jakim darzyłam te dostojne kobiety, wydawało mi się, ze ja sama nie mogę sie tak ubierac. „Mój wizerunek jest ważny w pracy; Moi wspolpracownicy, moi najbliżsi, znajomi, klijenci… co oni pomyślą? Z pewnością zmienią do mnie stosunek, może nawet stracę prace.” – myślałam.

Potem… tuż po wypowiedzeniu szachady w meczecie, kiedy borykalam się z zsuwajaca się z włosów chusteczka, droga siostra pomogła mi ją lepiej upiąć. Pierwszy dzień w hidżabie jakoś przetrwałam…

Następnego ranka, szykując się w pośpiechu do pracy, miałam mieszane uczucia. Z jednej strony nie mogłam się posiąść ze szczęścia i ogromnej, niewytlumaczalnej radości, która wypełniła moje serce z powodu przyjęcia islamu, a z drugiej strony jakiś lęk przed reakcją otoczenia.

Hidżab jednak wygrał! Pojechałam do pracy szczęśliwsza niż kiedykolwiek, z przerzucona na glowie brązową chustą. Myśli nieustannie klebily mi się w glowie: „Dzięki Bogu jestem MUZULMANKĄ, Allah / Bog Jedyny obdarzył mnie wiedzą, miłością do Niego… On wymaga by muzułmanki zakrywaly włosy, więc ja powinnam się dostosować bez lęku. Jeśli inni nie zaakceptują mnie taką jaka jestem – z chustka – to znaczy tylko to, że nigdy nie byli moimi wiernymi przyjaciółmi. Nie jest stratą, strata zaklamanych towarzyszy.”

《Powiedz wierzącym kobietom, żeby spuszczały skromnie swoje spojrzenia i strzegły swojej czystości; i żeby pokazywały jedynie te ozdoby, które są widoczne na zewnątrz; i żeby narzucały zasłony na piersi, i pokazywały swoje ozdoby jedynie swoim mężom lub ojcom, albo ojcom swoich mężów, albo swoim synom lub synom swoich mężów, albo swoim braciom, albo synom braci, lub synom swoich sióstr; lub ich żonom, lub tym, którymi zawładnęły ich prawice; albo swoim służącym spośród mężczyzn, którzy nie są owładnięci pożądaniem cielesnym; albo też chłopcom, którzy nie poznali nagości kobiet. I niech one nie stąpają tak, aby było wiadomo, jakie ukrywają ozdoby. Nawracajcie się wszyscy do Boga, o wy wierzący! Być może, będziecie szczęśliwi!》 Koran (24:31)

Dla mnie hidżab, oczywiście poza tym, że jest nakazem od mojego Stwórcy, jest rowniez uwolnieniem się od meskich niepożądanych spojrzen, jak i uwolnieniem od celowego upiększania się dla krytycznej społeczności, a takze uwolnieniem sie od narzucanych mi norm. Moja chustka na głowie stała sie moja koroną, którą noszę teraz z godnością. Moja chustka na głowie symbolizuje mnie jako kobietę poddaną Woli Boga Najwyższego / Allah subhana wu-taala, która swiadomie wybrała islam jako sposób na życie. Alhamdulillah”

Autorka: Aesza Muzulmanka z Warszawy

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s